http://levonblbulyan.do.am/ Mon, 03 Oct 2011 11:09:02 GMT uCoz Web-Service <div style="text-align: center; "><font color="#e6e6fa" style="font-size: 19px; "><img src="http://levonblbulyan.ucoz.com/jannlevondisk/levon.jpg" alt=""><br></font></div><div style="text-align: center; "><font color="#e6e6fa" style="font-size: 19px; "><br></font></div><div><span style="color: rgb(230, 230, 250); font-style: italic; font-weight: bold; text-decoration: underline; font-size: 12pt; ">Մանկություն, պատանեկություն</span></div><div><font size="2" style="color: rgb(230, 230, 250); "><b><i><u><br></u></i></b></font></div><div style="text-align: justify; "><span style="font-size: small; color: rgb(220, 220, 220); ">- Դպրոցական տարիներին արդեն տարված էի գրականությամբ, 3-4-րդ դասարանից սկսած շատ ընթերցասեր էի, կարելի է ասել` մոլի ընթերցասեր, ագահաբար կլանում էի ձեռքս ընկած յուրաքանչյուր գիրք (դեպքեր են եղել, երբ նախորդ օրը սկսել ու ամբողջ գիշեր կարդալով` առավոտյան արդեն ավարտել եմ որևէ ծավալուն գիրք): Եվ, ահա, կարդացածս այդ գրքերի ազդեցության տակ էլ սկսեցի ստեղծագործական փորձեր անել: Քանի որ կարդում էի միայն վեպեր ու պատմվածքներ (այդ ժամանակ պոեզիայի աշխարհն ինձ համար դեռևս փակ էր), բնականաբար, ինձ փորձում էի արձակի մեջ: Նույնիսկ համարձակվել էի վեպ սկսել: Շատ տարիներ անց, երբ այդ ձեռագիրը ձեռքս ընկավ, կարդացի ու մի լավ ծիծաղեցի. ոչ մի կապ չուներ ոչ վեպի, ոչ պատմվածքի հետ: Բայց վստահ կարող եմ ասել, որ դպրոցական գրեթե բոլոր շարադրություններս արժանանում էին գրականության իմ սիրելի ուսուցչուհու` Ելենա Մաթևոսյանի գովեստին, նույնիսկ կարդում էր ողջ դասարանի համար…</span></div><div style="text-align: justify; "><span style="font-size: small; color: rgb(220, 220, 220); "><br></span></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2">Արդեն ինստիտուտում էի, երբ տպագրվեցին առաջին բանաստեղծություններս` նախ մեր շրջանային «Լենինյան դրոշով» թերթում, ապա նաև հանրապետական մամուլում` «Ավանգարդ» թերթում ու «Գարուն» ամսագրում, որոնք հսկայական տպաքանակ ու &nbsp;շատ բարձր հեղինակություն ունեին այն ժամանակ:</font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2"><br></font></div><div style="text-align: justify; "><font size="3"><b><i><u style="font-size: 12pt; color: rgb(230, 230, 250); ">Բնավորությամբ</u></i></b></font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2"><br></font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2">- Ռոմանտիկ էի, երազող, շուտ սիրահարվող… Ուժեղ էի ու ամրակազմ, զբաղվում էի սպորտով և նույնիսկ մարմնամարզության գծով Հայաստանի չեմպիոն եմ դարձել միջշրջանային մրցումներում… Էն գլխից արվեստասեր էի, գրեթե հավասարապես սիրում էի կինոն, թատրոնը, երաժշտությունը, ձայնապնակներ էի հավաքում, սիրված արտիստների լուսանկարները… Բայց առաջին տեղում, իհարկե, գրականությունն էր: Մի խոսքով, կարծես թե այնքան էլ վատ երիտասարդ չէի, հիմա երբ հետադարձ հայացքով նայում եմ, ինձ դուր եմ գալիս: Կարծում եմ, մի քիչ ինքնավստահությունն էր ինձ պակասում ու մի քիչ էլ խռովկան էի, նեղացկոտ…</font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2"><br></font></div><div style="text-align: justify; "><b><i style="color: rgb(230, 230, 250); "><u><font size="3" style="font-size: 12pt; ">Առաջին քայլեր. մամուլ, ռադիո</font></u></i></b></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2"><br></font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2">Գրականությանը զուգահեռ տարվել էի նաև ժուռնալիստիկայով, հասցրել էի ինչ-որ չափով ինձ «ցույց տալ» արդեն և… հայտնվեցի շրջանային «Լենինյան դրոշով» թերթի խմբագրությունում: Միշտ երախտագիտությամբ եմ հիշում թերթի այն ժամանակվա խմբագիր, երջանկահիշատակ Հայկ Սարգսյանին, ով &nbsp;ոչ միայն տպագրեց իմ առաջին բանաստեղծություններն ու թղթակցությունները, այլև &nbsp; ընդունեց աշխատանքի ու առիթը բաց չէր թողնում գովելու ու խրախուսելու: Ու այդպես էլ գնաց. 21 տարեկանում ես արդեն Հանրապետական ռադիոյի Սևանի ավազանի սեփական թղթակիցն էի, հետո տեղափոխվեցի Երևան. խմբագիր էի ռադիոյի երիտասարդական հաղորդումների գլխավոր խմբագրությունում, ապա տեղափոխվե ցի &nbsp;այն ժամանակ շատ հեղինակավոր «Ավանգարդ» թերթի խմբագրությ... <div style="text-align: center; "><font color="#e6e6fa" style="font-size: 19px; "><img src="http://levonblbulyan.ucoz.com/jannlevondisk/levon.jpg" alt=""><br></font></div><div style="text-align: center; "><font color="#e6e6fa" style="font-size: 19px; "><br></font></div><div><span style="color: rgb(230, 230, 250); font-style: italic; font-weight: bold; text-decoration: underline; font-size: 12pt; ">Մանկություն, պատանեկություն</span></div><div><font size="2" style="color: rgb(230, 230, 250); "><b><i><u><br></u></i></b></font></div><div style="text-align: justify; "><span style="font-size: small; color: rgb(220, 220, 220); ">- Դպրոցական տարիներին արդեն տարված էի գրականությամբ, 3-4-րդ դասարանից սկսած շատ ընթերցասեր էի, կարելի է ասել` մոլի ընթերցասեր, ագահաբար կլանում էի ձեռքս ընկած յուրաքանչյուր գիրք (դեպքեր են եղել, երբ նախորդ օրը սկսել ու ամբողջ գիշեր կարդալով` առավոտյան արդեն ավարտել եմ որևէ ծավալուն գիրք): Եվ, ահա, կարդացածս այդ գրքերի ազդեցության տակ էլ սկսեցի ստեղծագործական փորձեր անել: Քանի որ կարդում էի միայն վեպեր ու պատմվածքներ (այդ ժամանակ պոեզիայի աշխարհն ինձ համար դեռևս փակ էր), բնականաբար, ինձ փորձում էի արձակի մեջ: Նույնիսկ համարձակվել էի վեպ սկսել: Շատ տարիներ անց, երբ այդ ձեռագիրը ձեռքս ընկավ, կարդացի ու մի լավ ծիծաղեցի. ոչ մի կապ չուներ ոչ վեպի, ոչ պատմվածքի հետ: Բայց վստահ կարող եմ ասել, որ դպրոցական գրեթե բոլոր շարադրություններս արժանանում էին գրականության իմ սիրելի ուսուցչուհու` Ելենա Մաթևոսյանի գովեստին, նույնիսկ կարդում էր ողջ դասարանի համար…</span></div><div style="text-align: justify; "><span style="font-size: small; color: rgb(220, 220, 220); "><br></span></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2">Արդեն ինստիտուտում էի, երբ տպագրվեցին առաջին բանաստեղծություններս` նախ մեր շրջանային «Լենինյան դրոշով» թերթում, ապա նաև հանրապետական մամուլում` «Ավանգարդ» թերթում ու «Գարուն» ամսագրում, որոնք հսկայական տպաքանակ ու &nbsp;շատ բարձր հեղինակություն ունեին այն ժամանակ:</font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2"><br></font></div><div style="text-align: justify; "><font size="3"><b><i><u style="font-size: 12pt; color: rgb(230, 230, 250); ">Բնավորությամբ</u></i></b></font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2"><br></font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2">- Ռոմանտիկ էի, երազող, շուտ սիրահարվող… Ուժեղ էի ու ամրակազմ, զբաղվում էի սպորտով և նույնիսկ մարմնամարզության գծով Հայաստանի չեմպիոն եմ դարձել միջշրջանային մրցումներում… Էն գլխից արվեստասեր էի, գրեթե հավասարապես սիրում էի կինոն, թատրոնը, երաժշտությունը, ձայնապնակներ էի հավաքում, սիրված արտիստների լուսանկարները… Բայց առաջին տեղում, իհարկե, գրականությունն էր: Մի խոսքով, կարծես թե այնքան էլ վատ երիտասարդ չէի, հիմա երբ հետադարձ հայացքով նայում եմ, ինձ դուր եմ գալիս: Կարծում եմ, մի քիչ ինքնավստահությունն էր ինձ պակասում ու մի քիչ էլ խռովկան էի, նեղացկոտ…</font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2"><br></font></div><div style="text-align: justify; "><b><i style="color: rgb(230, 230, 250); "><u><font size="3" style="font-size: 12pt; ">Առաջին քայլեր. մամուլ, ռադիո</font></u></i></b></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2"><br></font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2">Գրականությանը զուգահեռ տարվել էի նաև ժուռնալիստիկայով, հասցրել էի ինչ-որ չափով ինձ «ցույց տալ» արդեն և… հայտնվեցի շրջանային «Լենինյան դրոշով» թերթի խմբագրությունում: Միշտ երախտագիտությամբ եմ հիշում թերթի այն ժամանակվա խմբագիր, երջանկահիշատակ Հայկ Սարգսյանին, ով &nbsp;ոչ միայն տպագրեց իմ առաջին բանաստեղծություններն ու թղթակցությունները, այլև &nbsp; ընդունեց աշխատանքի ու առիթը բաց չէր թողնում գովելու ու խրախուսելու: Ու այդպես էլ գնաց. 21 տարեկանում ես արդեն Հանրապետական ռադիոյի Սևանի ավազանի սեփական թղթակիցն էի, հետո տեղափոխվեցի Երևան. խմբագիր էի ռադիոյի երիտասարդական հաղորդումների գլխավոր խմբագրությունում, ապա տեղափոխվե ցի &nbsp;այն ժամանակ շատ հեղինակավոր «Ավանգարդ» թերթի խմբագրություն ու շուրջ տասը տարի վարում էի գրականության ու արվեստի բաժինը… Հետո ճանապարհը տարավ Մոսկվա` Մ.Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի բարձրագույն դասընթացներ, որտեղ և լրացրի իմ մասնագիտական բացը, կարողություններս փորձեցի նաև թարգմանության մեջ, մասնավորապես, թարգմանելով Վլադիմիր Վիսոցկու բանաստեղծություններն ու երգերը, որ տպագրվեցին առանձին գրքով:</font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2"><br></font></div><div style="text-align: justify; "><font size="3" style="color: rgb(230, 230, 250); font-size: 12pt; "><b><i><u>Այսօր...</u></i></b></font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2"><br></font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2">Այսօր, այսպես ասած, խաղաղվել եմ, կարողանում եմ փիլիսոփայորեն վերաբերվել երևույթներին: Գիտեմ, հասկացել-ընդունել եմ, որ կյանքը տոն չէ միայն, ոչ էլ աշխարհն ու մարդիկ` կատարյալ: Եվ, ուրեմն, անիմաստ է տեղի-անտեղի &nbsp; «վաշ-վիշ» անելը կամ հայհոյելը: Քեզանից առաջ ապրել են, չէ՞, այս անկատար աշխարհում ու կարող ացել են ստեղծել, արարել, ամենքն իր չափով գեղեցկացնել այն, ինչ-որ հետք թողնել իրենցից հետո… Դու էլ քո'նն արա, թե կարող ես (ոչ ոք աննպատակ չի գալիս այս աշխարհ) իրացրու քեզ տրված հնարավորությունները, քո չափով ավելացրու գեղեցիկն ու բարին և… &nbsp;«Խաղաղ անցիր, ուրախ անցիր երկու օրվա էս ճամփեն»: Մեկ էլ այսօր ես ինձ թույլ եմ տալիս փոքր ինչ հակառակվել Դոստոևսկուն. իմ կարծիքով ո'չ թե գեղեցկությունը, այլ բարությունը կփրկի աշխարհը: Կամ գուցե` երկուսը միասի'ն:</font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2"><br></font></div><div style="text-align: left; "><font size="3" style="font-size: 12pt; "><b style="color: rgb(230, 230, 250); "><i>Գրողի հանդեպ պետության, հասարակության<u>&nbsp;վերաբերմունքի մասին</u></i></b></font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2"><br></font></div><div style="text-align: justify; "><div style="color: rgb(220, 220, 220); font-size: small; text-align: justify; ">Վստահաբար մի բան կարող եմ ասել. վերջին շուրջ 20 տարիներին &nbsp;մեզանում գրականությունը, մշակույթն առհասարակ, ինչպես հարկն է չեն քարոզվում, չեն ներկայացվում, և հասարակության վերաբերմունքը պարզապես այլ կերպ լինել չեր կարող, քան հիմա է. անտարբեր, անհաղորդ կամ &nbsp;ընդամենը գրողի, արվեստագետի անձի շուրջ պտտվող ասեկոսեների մակարդակում…</div><div style="color: rgb(220, 220, 220); font-size: small; text-align: justify; "><br></div><div style="color: rgb(220, 220, 220); font-size: small; text-align: justify; ">Ինձ պարզապես զարմացնում է մամուլի, ռադիոյի ու հեռուստատեսության բռնած դիրքը մշակույթիի հանդեպ: Ու դեռ սիրում ենք կրկնել, թե մշակութային ազգ ենք: Չեմ կարող կոնկրետ գրականությանն առնչվող ամենախոսուն մի օրինակ չբերել: Եղավ մի շրջան, երբ &nbsp;գրեթե բոլոր թերթերը, մի շարք հեռուստաալիքներ ամիսներ շարունակ իրենց էջերն ու եթերաժամանակը չէին խնայում Գրողների միությանում տիրող իբր ծայրահեղ լարված վիճակը «լուսաբանելու» համար` չափազանցնելով, ուռճացնելով &nbsp;յուրաքանչյուր կոլեկտիվի համար պարզապես անխուսափելի փոքրիկ հակամարտությունը (դե, այսօրվա մամուլին սկանդալներ միշտ էլ պետք են): Բայց այդ ընթացքում, ասենք, քանի՞ ուշագրավ նոր գրքի անդրադարձան, ո՞ր արժանավոր գրողին փորձեցին ներկայացնել ընթերցողին ու հեռուստադիտողին…</div><div style="color: rgb(220, 220, 220); font-size: small; text-align: justify; "><br></div><div style="color: rgb(220, 220, 220); font-size: small; text-align: justify; ">Միանգամայն նույն վերաբերմունքն է նաև մյուս ոլորտների հանդեպ: Սկանդա՞լ, բամբասա՞նք, որևէ արվեստագետի անձնական կյանքի մանրամասները հասարակական քննարկման դնելու առի՞թ` խնդրեմ: Իսկ ստեղծագործական &nbsp;նորույթների ու խնդիրների հետ գործ չունեն, կամ լավագույն դեպքում փոքրիկ մի ինֆորմացիայի կարող են արժանացնել…Սա է իրականությունը` դրանից բխող բոլոր բացասական հետևանքներով:</div><div style="color: rgb(220, 220, 220); font-size: small; text-align: justify; "><br></div><div style="text-align: justify; "><b><i><font size="3" style="font-size: 12pt; "><u style="color: rgb(230, 230, 250); ">Ժամանակակից գրականության մասին</u></font></i></b></div><div style="color: rgb(220, 220, 220); font-size: small; text-align: justify; "><br></div><font size="2" style="color: rgb(220, 220, 220); ">Մարդկանց մեծ մասը, ովքեր հաճախ բարձրաձայնում են, թե &nbsp;չունենք ժամանակակից լավ գրողներ և նրանց ստեղծագործությունները &nbsp;արժեք &nbsp;չեն &nbsp;ներկայացնում, ամենայն հավանականությամբ &nbsp;ժամանակակից գրողներից գոնե մեկ-երկու գիրք չեն կարդացել: Իրար ձայնակցելով` նույն բանը կրկնում են ու տարածում, կարծես հաճույք զգալով դրանից (կամ գուցե ըստ ինքնակոչ գրողների բազմաքանակ «գլուխգործոցների» են կարծիք կազմում): Ուրիշ բան, եթե ասեն, որ մարդկանց հետաքրքրությունը շատ է նվազել &nbsp;գրականության, ընդհանրապես լուրջ, խորը արվեստի հանդեպ (հատկապես վերը նշված և այլ պատճառներով): Համաձայնեք, եթե անգամ Սևակն ու Շիրազը այսօր ասպարեզում լինեին ու, ասենք, դեռ նոր միայն ճանաչման խնդիր լիներ, նույն դառը իրականությանն էին բախվելու: Սխալ չհասկանաք, ես սա մեծ ցավով եմ ասում. նրանց այն գրքերը, որոնց համար մարդիկ ժամերով հերթ էին կանգնում կամ ծանոթով ձեռք բերում, այսօր &nbsp;մնում են գրախանութներում: Եվ ոչ միայն նրանց գրքերը, հայ այլ հեղինակների, նաև թարգմանական բազմաթիվ արժեքավոր գրքեր: Այսինքն` բնավ ստեղծվող գրականության որակը չէ, որ նման վերաբերմունք է թելադրում: Մենք այսօր շատ լավ բանաստեղծներ, արձակագիրներ ունենք, որոնք պարզապես ստվերում են մնում: Անուններ շատ կարող եմ տալ, որ ընդունված ու սիրված են գրական շրջանակներում, գնահատված քննադատների կողմից, բայց, գրեթե վստահ եմ, ո &nbsp;ընթերցողների մեծ մասին ոչինչ չեն ասի: Չեմ կարող այս առնչությամբ մի դեպք չպատմել: Գրական ցերեկույթի էի հրավիրված Չարենցի տուն-թանգարանում: Թե' կազմակերպիչները, թե' մասնակիցները հիմնականում երիտասարդներ էին: Եվ ահա նրանցից մեկը` սիրունատես մի աղջիկ, &nbsp;մերժողական վերաբերմունք արտահայտեց ժամանակակից հայ գրականության վերաբերյալ, խոսքն ավարտելով այն եզրակացությամբ, որ իրենք ստիպված են հիմնականում ռուսական ու արտասահմա նյան գրականություն կարդալ, որովհետև հայ գրողների գործերում հետաքրքրություն չեն գտնում… Բնականաբար, վատ զգացի` և' ինձ համար, և' գրչընկերներիս, բայց փորձեցի պարզել`ու՞մ գիտի այսօրվա հայ գրողներից.</font><div style="color: rgb(220, 220, 220); font-size: small; text-align: justify; ">Նրանք, ովքեր պնդում են, թե չունենք ժամանակակից լավ &nbsp;գրողներ և նրանց ստեղծագործություններն &nbsp;արժեք &nbsp;չեն &nbsp;ներկայացնում,&nbsp;</div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2"><br></font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2">-Իսկ կարո՞ղ եք տալ ժամանակակից մի քանի բանաստեղծների, արձակագիրների անուններ, որոնց գործերը կարդացել եք…</font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2"><br></font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2">-Լևոն Անանյանը…,- աղջիկը տվեց ընդամենը Գրողների միության նախագահի անունը, որը հավանաբար մամուլից, հեռուստատեսությունից իր մեջ տպավորվել էր ու կարկամեց, շփոթահար &nbsp;խոնարհեց հայացքը` չկարողանալով գոնե էլի 1-2 անուն ավելացնել: Հետո, իհարկե, ինձ ևս ձայն տրվեց, խոսեցի, կարդացի իմ նոր բանաստեղծություններից: Եվ ահա միջոցառման ավարտին ժպտադեմ ինձ է մոտենում նույն այդ աղջիկը. պարզվում է բանաստեղծություններս նրան դուր են եկել, իսկ դրանցից մեկը` հատկապե’ս, &nbsp;և ահա խնդրում է, որ տամ` արտագրի &nbsp;ծոցատետրում… Կարծում եմ, սա այն դեպքերից է, երբ ասվում &nbsp;է` &nbsp;«մեկնաբանություններն ավելորդ են»:</font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2"><br></font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2">Ես մազաչափ չեմ կասկածում, եթե պետության կողմից առաջվա մոտեցումը դրսևորվի, եթե գրողն ու գրականությունը էլի մամուլի ու հեռուստատեսության ուշադրությանն արժանանան, պատկերը կարճ ժամանակում դեպի լավը կփոխվի: &nbsp;Մի թե նորմալ կարելի է համարել այն հանգամանքը, որ մեզանում հեռարձակվող տասնյակ հեռուստաալիքներից, ռադիոկայաններից և ոչ մեկում գրական &nbsp;հաղորդում, պոեզիայի ժամ չկա, որ ժամանցային և այլ ծրագրերի հյուրերը գլխավորապես երգիչ-երգչուհիներն են, իսկ վերջին շրջանում`նաև սերիալային դերասանները, անկախ նրանց ստեղծագործական վաստակից ու տաղանդի չափից… Սովորաբար ասվում է, որ պետությունը իրավունք չունի խառնվելու լրատվամիջոցների գործունեությանը, բայց այստեղ առանց պետական միջամտության հազիվ թե երբևէ բան փոխվի:&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2"><br></font></div><div style="text-align: justify; "><font size="3" style="font-size: 12pt; "><i><b><u style="color: rgb(230, 230, 250); ">Նոր սերնդի հեղինակների մասին</u></b></i></font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2"><br style="font-size: 10pt; "></font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2">- Խորհրդային ժամանակներում մի տեսակ մոդայիկ, նաև պատվաբեր էր &nbsp;գրող լինելը, բացի այդ` գրականությունը նաև կայուն վաստակ էր ապահովում: Ահա ինչու շատերը, անգամ ստեղծագործական ձիրքից ակնհայտորեն զուրկ մարդիկ, ձգտում, երբեմն պարզապես որոշում էին գրող դառնալ: Մեծ էր գրամոլների բանակն այն ժամանակ: Բոլորովին այլ է պատկերն այսօր. ո’չ նախկին գնահատանքն ու ակնածալի վերաբերմունքը գոյություն ունի գրչի մարդու հանդեպ, ո’չ առաջվա հոնորարները կան: Ուստի այսօր միայն նրա’նք են զբաղվում գրականությամբ, ովքեր կոչված են դրան, ներքին մղումով են գրիչ վերցրել ու այլ կերպ չեն կարող: Ու ես, այո’, հավատում, վստահում եմ գրականության իսկական նվիրյալ այն երիտասարդներին, որ հիմա ասպարեզում կան: Շնորհալի, տաղանդավոր այդ բանաստեղծների ու արձակագիրների անվանը հաճախ կարող եք հանդիպել ՙԳրեթերթ՚ երիտասարդական թերթի, «Նարցիս» ամսագրի, «Գրական թերթի» էջերում: Ակնհայտ է թե’ գրողական նրանց ձիրքը, թարմ մտածողությունը (անշուշտ երբեմն ջահելությանը հատուկ անխուսափելի ծայրահեղություններով), թե սերն ու նվիրումը գրականությանը: Ոմանց մոտ նաև` տեսական խորը գիտելիքները: Միայն թե իմ երիտասարդ գրչընկերները առավել ևս ճանաչման, արժևորման խնդիր ունեն. մամուլի ու հեռուստատեսության անտարբերություն, ծիծաղելի տպաքանակով տպագրվող գրքեր ու գրական մամուլ, ընթերցողների չափազանց նեղ մի շրջանակ: Շատ դժվար է, ինչպե՞ս պիտի կարողանան ճանաչվել, նկատվել, ընդունվել հասարակության կողմից: Ես մի առիթով ասել եմ ու հիմա պիտի կրկնեմ. եթե մեր իրականության մեջ վաղը անգամ մի նոր Չարենց հայտնվի (գուցե և հայտնվե՞լ է), հնարավոր է, որ նրա տեղը երկար ժամանակ ոչ ոք չիմանա: Սա է դառը իրողությունը:</font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2"><br></font></div><div style="text-align: justify; "><font size="3" style="font-size: 12pt; "><b><i style="color: rgb(230, 230, 250); "><u>Լրագրության մասին</u></i></b></font></div><div style="text-align: justify; "><font color="#dcdcdc" size="2"><br></font></div><div style="text-align: justify; "><div style="color: rgb(220, 220, 220); font-size: small; text-align: justify; ">-Ես ավելի քան 40 տարվա լրագրող եմ, ընդ որում` դրա ուղիղ կեսը աշխատել եմ խորհրդային տարիներին: Այնպես որ համեմատության մեջ պիտի դիտեմ երեկվա ու այսօրվա մամուլը:</div><div style="color: rgb(220, 220, 220); font-size: small; text-align: justify; "><br></div><div style="color: rgb(220, 220, 220); font-size: small; text-align: justify; ">Խորհրդային մամուլը, իհարկե, գաղափարական անողոք կաշկանդումների մեջ էր: Երևի դուք դժվարությամբ հավատաք, որ ես ու իմ գործընկերները, ասենք, ռադիոյով որևէ հարցազրույց հաղորդելուց առաջ պարտավոր էինք ձայնագրության ողջ բովանդակությունը ծայրից ծայր սղագրել (որքան էլ այն ծավալուն լիներ) նախապես գրաքննիչների դատին ներկայացնելու համար: Բացի այն, որ կար &nbsp;այդ «գլավլիտ» կոչվածի ամենատես աչքը, շատերիս մեջ հասկանալի պատճառներով արդեն բնակություն էր հաստատել նաև ներքին գրաքննիչը ու մենք միայն երազել կարող էինք ազատ մամուլի մասին: Այնպես կարողացեք գնահատել լրագրողի այսօրվա ձեր: Անկախությունից հետո շատ կաշկանդումներ, արգելված թեմաներ վերացան, անշուշտ, բազմակարծոթյան հնարավորություն տրվեց: Բայց չէի ասի, թե իսկապես ազատ է մեր մամուլը: Ակնհայտ է, որ ֆինանսական ու կուսակցական կախվածություն կա, նույնիսկ ժողովրդի մեջ խոսում են` այսինչի հեռուստաալիքը: Իսկ դրանք, բնականաբար, մեզ այսինչի &nbsp;«ճշմարտությունն» &nbsp;են ներկայացնում նախևառաջ, եթե որևէ մեկին գովաբանում են կամ փնովում` շատ դեպքերում նրա վերաբերմունքն արտահայտում հատկապես: Իմ կարծիքով այսօրվա թերթերում ու մյուս լրատվամիջոցներում քիչ են իսկապես անաչառ, սրտացավ, առանց հետին մտքի հրապարակումները: Երբեմն այնպիսի՜ մի չարախնդությամբ, հեգնանքով են (մեկ-մեկ հրճվանքի հասնող) անդրադառնում կարևոր, օրախնդիր որևէ հարցի, կարծես հեղինակին առանձնապես չի էլ հետաքրքրում դրա լուծումը, կարևորն այդ առիթով իր ինքնադրսևորումն էր… Մեր մամուլին այսօր պակասում է բարությունը (որը խորհրդային մամուլում կար անպայման), նաև չափի զգացումն ու օբյեկտիվությունը: Շատ ցանկալի է, որ դրական լիցքեր պարունակող, մարդկանց լավատեսություն ներշնչող հրապարակումները ավելանան, որքան էլ մեր կյանքն, այո, լի է հոգս ու պրոբլեմներով… &nbsp;Իսկ, որ մեր մամուլից ու հեռուստատեսությունից գրեթե վտարված են գրականությունն ու արվեստը (հաճելի բացառությունները չհաշված), այդ մասին վերևում արդեն ասացի: Այնտեղ միայն շոու բիզնեսի ներկայացուցիչները &nbsp;մենաշնորհ ունեն կարծես:</div><div style="color: rgb(220, 220, 220); font-size: small; text-align: justify; "><br></div><div style="text-align: justify; "><b><font size="3" style="font-size: 12pt; "><i style="color: rgb(230, 230, 250); "><u>Խոսք երիտասարդությանը</u></i></font></b></div><div style="color: rgb(220, 220, 220); font-size: small; text-align: justify; "><br></div><div style="color: rgb(220, 220, 220); font-size: small; text-align: justify; ">- Երիտասարդներին մաղթում եմ ակտիվությու’ն, նպատակասլացությու’ն իրենց ցանկությունների, երազանքների իրականացման ճանապահին: Անշուշտ, մեր սերնդի համեմատ, առավել բարդ ու դժվարին ժամանակներում են ապրում նրանք, բայց և զերծ են այն կաղապարներից, սահմանափակումներից ու կաշկանդումներից, որին մենք ենթակա էինք: Դա շատ կարևոր առավելություն է: Մեր իրականության մեջ ես հանդիպում եմ երիտասարդների, ովքեր &nbsp;գործունյա են, աշխատասեր, համառ ու շրջահայաց: Նրանք չեն խուսափում, չեն ընկրկում դժվարություններից, ընդհակառակը, դրանց մեջ կոփվում են, իրենց մեջ նոր հնարավորություններ ու որակներ հայտնաբերում: Եվ պատահական չէ, որ լուրջ ձեռքբերումների են հասնում իրենց ընտրած ոլորտներում: Բայց, ցավոք, քիչ չեն և այնպիսիք, ովքեր շուտ խեղճանում են, բողոքում ու տրտնջում միայն, առանց մատը մատին տալու, պատճառներ են գտնում ու հորինում իրենց անգործությունն ու անհաջողությունները արդարացնելու համար: Ես շատ կուզենայի, որ վերջիններս ոչ թե նախանձեն առաջիններին, այլ սովորեն, օրինակ վերցնեն նրանցից, չարանալու, բամբասելու փոխարեն` պարզապես մի լռին, չհայտարարված, գեղեցիկ &nbsp;մրցակցութ յան մեջ մտնեն նրանց հետ: Եվ հաջողությունը շատ չի ուշանա: Իմ ամենասիրած ասույթներից մեկն է. «Ցանկանալ` նշանակում է կարողանալ»: Ու կյանքիս ճանապարհին մեկ անգամ չէ, որ սեփական փորձով համոզվել եմ դրանում: Բայց խոսքն, իհարկե, ոչ թե պարապ երազելու, այլ իրոք ցանկանալու, ողջ էությամբ, ներքին մղումով ու հնարավորություններով քո նպատակներին տրվելու մասին է: Եվ վերջում ուզում եմ մեր երիտասարդներին խորհուրդ տալ նաև, որ որքան էլ տարված համացանցով ու այլազան հեռուստաալիքներով, օրվա մեջ գոնե փոքրիկ մի բաժին մշտապես ընթերցանությանը հատկացնեն, առհասարակ ժամանցային զվարճություններից բացի, նաև հոգևորով ապրելու վարժեցնեն իրենց: Դա’ է ինքն իրենից բարձրանալու, լիարժեք մարդ լինելու, կյանքի գեղեցկությունները տեսնել-զգալու, ապագայում արժանավոր սերունդ դաստիարակելու երաշխիքը:</div><div style="color: rgb(220, 220, 220); font-size: small; text-align: justify; "><br></div></div></div> <!-- AddThis Button BEGIN --> <div class="addthis_toolbox addthis_default_style "> <a class="addthis_button_preferred_1"></a> <a class="addthis_button_preferred_2"></a> <a class="addthis_button_preferred_3"></a> <a class="addthis_button_preferred_4"></a> <a class="addthis_button_compact"></a> <a class="addthis_counter addthis_bubble_style"></a> </div> <script type="text/javascript" src="http://s7.addthis.com/js/250/addthis_widget.js#pubid=xa-4e7461a1398eac1b"></script> <!-- AddThis Button END --> https://levonblbulyan.do.am/news/ibr_skizb/2011-10-03-4 Կենսագրական Charbaxci https://levonblbulyan.do.am/news/ibr_skizb/2011-10-03-4 Mon, 03 Oct 2011 11:09:02 GMT <div><span style="font-family: 'Times New Roman'; background-color: rgb(232, 216, 194); "><span style="font-size: 15px; "><img src="http://www.gsu.am/images/Blbulyan.jpg" align="left" class="ashadow" style="color: rgb(51, 0, 0); text-decoration: none; margin-left: 5px; height: 180px; margin-right: 10px; "></span><div style="text-align: justify; "><p style="font-size: 14px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 5px; padding-right: 5px; padding-bottom: 5px; padding-left: 5px; "><b style="color: rgb(220, 220, 220);">Տարեթիվ, ամսաթիվ, ծննդավայր</b><br>Ծնվել է 1949 թվականի հունիսի 15-ին, Նոր Բայազետ /այժմ Գավառ/ քաղաքում:</p><p style="font-size: 14px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 5px; padding-right: 5px; padding-bottom: 5px; padding-left: 5px; "><b style="color: rgb(220, 220, 220);">Կրթություն</b><br>1967 թվականին ավարտել է տեղի N1 միջնակարգ դպրոցը: 1971 թվականին` Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտի մեքենայացման ֆակուլտետը:<br></p><p style="font-size: 14px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 5px; padding-right: 5px; padding-bottom: 5px; padding-left: 5px; "><b style="color: rgb(220, 220, 220);">Աշխատանքային գործունեություն</b><br>70-ականներից սկսած զբաղվում է լրագրությամբ և գրականությամբ: Աշխատել է տարբեր խմբագրություններում /շրջանային «Լենինյան դրոշով» թերթ, Հանրապետական ռադիոյի «Երիտասարդություն» ռադիոկայան, «Երկիր», «Երկիր Նաիրի» թերթեր/, 10 տարի վարել է «Ավանգարդի» Գրականության ու արվեստի բաժինը:</p><p style="font-size: 14px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 5px; padding-right: 5px; padding-bottom: 5px; padding-left: 5px; ">Բանաստեղծական, թարգմանական, երգիծական 14 գրքերի հեղինակ է: «Քառյակներ» ժողովածուի համար արժանացել է Հայաստանի գրողների միության Ավետիք Իսահակյանի անվան մրցանակի:<br>Թարգմանիչ է /1989-90 թթ գրողների միության գործուղումով սովորել է Մոսկվայի Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի երկամյա բարձրագույն դասընթացներում/: Նրա թարգմանությամբ են առաջինը հայ ընթերցողին ներկայացվել ռուս այնպիսի նշանավոր բանաստեղծներ, ինչպիսիք են Վլադիսլավ Խոդասևիչը և Վլադիմիր Վիսոցկին: Թարգմանություններ է կատարել նաև Աննա Ախմատովայից, ռուս ժամանակակից մի շարք բանաստեղծներից: Բանաստեղծի թարգմանական վաստակը գնահատվել է Գրողների միությունների միջազգային ընկերակցության ոսկե մեդալով /2004/ և Ռուսաստանի գրողների միության Գրիբոեդովի անվան հուշամեդալով /2009/:</p><p style="font-size: 14px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 5px; padding-right: 5px; padding-bottom: 5px; padding-left: 5px; ">Որպես լրագրող, հրապարակախոս` ճանաչվել է «Հայացք Երևանից» ամսագրի տարվա լավագույն հեղինակ /1999/: 2002 թ-ին հրատարակել է «Ժամանակ և դեմքեր» գիրքը, ուր ի մի են բերված նրա ուշագրավ հարցազրույցները երևելի հայ մտավորականների, արվեստի և գրականության ճանաչված գործիչների հետ:</p><p style="font-size: 14px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 5px; padding-right: 5px; padding-bottom: 5px; padding-left: 5px; ">Շուրջ 200 երգ է ծնվել Լ.Բլբուլյանի խոսքերով: Համագործակցել է այնպիսի նշանավոր երգահանների հետ, ինչպիսիք են Կոնստանտին Օրբելյանը, Ալեքսանդր Աճեմյանը, Տիգրան Մանսուրյանը, Ռոբերտ Ամիրխանյանը, Մարտին Վարդազարյանը, Երվանդ Երզնկյանը, Արամ Սաթյանը: Մեկ տասնյակից ավելի երգեր նրան պատվավոր մրցանակներ են բերել հանրապետական ու միութենական տարբեր մրցույթներում: Իր խոսքերով ստեղծված երգերի ընտրանին զետեղել է «Արևոտ անձրև» խտասկավառակում: Իսկ քրոջ` երգահան Ժաննա Բլբուլյանի հետ համատեղ թողարկել են «Հանդիպման տանգո», «Խաչված սրտեր» ալբոմները:&nbsp;</p><p style="font-size: 14px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 5px; padding-right: 5px; padding-bottom: 5px; padding-left: 5px; ">2003-ին տեղի ունեցավ հայկական առաջին փոփ օպերայի` «Լիլիթի» պրեմիերան: Արամ Սաթյանի այս ստեղծագործության մեջ հնչող երգերը ևս գրված են Լ. Բլբուլյանի ... <div><span style="font-family: 'Times New Roman'; background-color: rgb(232, 216, 194); "><span style="font-size: 15px; "><img src="http://www.gsu.am/images/Blbulyan.jpg" align="left" class="ashadow" style="color: rgb(51, 0, 0); text-decoration: none; margin-left: 5px; height: 180px; margin-right: 10px; "></span><div style="text-align: justify; "><p style="font-size: 14px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 5px; padding-right: 5px; padding-bottom: 5px; padding-left: 5px; "><b style="color: rgb(220, 220, 220);">Տարեթիվ, ամսաթիվ, ծննդավայր</b><br>Ծնվել է 1949 թվականի հունիսի 15-ին, Նոր Բայազետ /այժմ Գավառ/ քաղաքում:</p><p style="font-size: 14px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 5px; padding-right: 5px; padding-bottom: 5px; padding-left: 5px; "><b style="color: rgb(220, 220, 220);">Կրթություն</b><br>1967 թվականին ավարտել է տեղի N1 միջնակարգ դպրոցը: 1971 թվականին` Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտի մեքենայացման ֆակուլտետը:<br></p><p style="font-size: 14px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 5px; padding-right: 5px; padding-bottom: 5px; padding-left: 5px; "><b style="color: rgb(220, 220, 220);">Աշխատանքային գործունեություն</b><br>70-ականներից սկսած զբաղվում է լրագրությամբ և գրականությամբ: Աշխատել է տարբեր խմբագրություններում /շրջանային «Լենինյան դրոշով» թերթ, Հանրապետական ռադիոյի «Երիտասարդություն» ռադիոկայան, «Երկիր», «Երկիր Նաիրի» թերթեր/, 10 տարի վարել է «Ավանգարդի» Գրականության ու արվեստի բաժինը:</p><p style="font-size: 14px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 5px; padding-right: 5px; padding-bottom: 5px; padding-left: 5px; ">Բանաստեղծական, թարգմանական, երգիծական 14 գրքերի հեղինակ է: «Քառյակներ» ժողովածուի համար արժանացել է Հայաստանի գրողների միության Ավետիք Իսահակյանի անվան մրցանակի:<br>Թարգմանիչ է /1989-90 թթ գրողների միության գործուղումով սովորել է Մոսկվայի Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի երկամյա բարձրագույն դասընթացներում/: Նրա թարգմանությամբ են առաջինը հայ ընթերցողին ներկայացվել ռուս այնպիսի նշանավոր բանաստեղծներ, ինչպիսիք են Վլադիսլավ Խոդասևիչը և Վլադիմիր Վիսոցկին: Թարգմանություններ է կատարել նաև Աննա Ախմատովայից, ռուս ժամանակակից մի շարք բանաստեղծներից: Բանաստեղծի թարգմանական վաստակը գնահատվել է Գրողների միությունների միջազգային ընկերակցության ոսկե մեդալով /2004/ և Ռուսաստանի գրողների միության Գրիբոեդովի անվան հուշամեդալով /2009/:</p><p style="font-size: 14px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 5px; padding-right: 5px; padding-bottom: 5px; padding-left: 5px; ">Որպես լրագրող, հրապարակախոս` ճանաչվել է «Հայացք Երևանից» ամսագրի տարվա լավագույն հեղինակ /1999/: 2002 թ-ին հրատարակել է «Ժամանակ և դեմքեր» գիրքը, ուր ի մի են բերված նրա ուշագրավ հարցազրույցները երևելի հայ մտավորականների, արվեստի և գրականության ճանաչված գործիչների հետ:</p><p style="font-size: 14px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 5px; padding-right: 5px; padding-bottom: 5px; padding-left: 5px; ">Շուրջ 200 երգ է ծնվել Լ.Բլբուլյանի խոսքերով: Համագործակցել է այնպիսի նշանավոր երգահանների հետ, ինչպիսիք են Կոնստանտին Օրբելյանը, Ալեքսանդր Աճեմյանը, Տիգրան Մանսուրյանը, Ռոբերտ Ամիրխանյանը, Մարտին Վարդազարյանը, Երվանդ Երզնկյանը, Արամ Սաթյանը: Մեկ տասնյակից ավելի երգեր նրան պատվավոր մրցանակներ են բերել հանրապետական ու միութենական տարբեր մրցույթներում: Իր խոսքերով ստեղծված երգերի ընտրանին զետեղել է «Արևոտ անձրև» խտասկավառակում: Իսկ քրոջ` երգահան Ժաննա Բլբուլյանի հետ համատեղ թողարկել են «Հանդիպման տանգո», «Խաչված սրտեր» ալբոմները:&nbsp;</p><p style="font-size: 14px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 5px; padding-right: 5px; padding-bottom: 5px; padding-left: 5px; ">2003-ին տեղի ունեցավ հայկական առաջին փոփ օպերայի` «Լիլիթի» պրեմիերան: Արամ Սաթյանի այս ստեղծագործության մեջ հնչող երգերը ևս գրված են Լ. Բլբուլյանի խոսքերով:&nbsp;<br></p><p style="font-size: 14px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 5px; padding-right: 5px; padding-bottom: 5px; padding-left: 5px; ">Գրողի ստեղծագործության կարևոր մասն են կազմում ծննդավայրի` Գավառի զվարճապատումները, որ նա խնամքով հավաքել, մշակել և հրատարակել է երեք գրքերով: «Բոյիդ մեռնեմ» խորագիրը կրող այդ գրքույկների, իր հայտնի «արաղապատումների» մամուլում տպագրված շարքերի համար դարձել է «Ոզնի» երգիծաթերթի կրկնակի դափնեկիր /1996, 2007/: 2011թ.-ին լույս տեսավ գրքույկների ամբողջական տարբերակը:<br></p><p style="font-size: 14px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 5px; padding-right: 5px; padding-bottom: 5px; padding-left: 5px; ">2009 թ. Լ. Բլբուլյանի ստեղծագործական ձեռքբերումները գնահատվել են Հայաստանի Մշակույթի նախարարության ոսկե, Գրողների միության «Վաստակի համար» մեդալներով: Լ.Բլբուլյանը Հայաստանի Գրողների և Լրագրողների միությունների անդամ է, 2001 թվականից Գրողների միության պոեզիայի բաժանմունքի համանախագահը:<br></p><p style="font-size: 14px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 5px; padding-right: 5px; padding-bottom: 5px; padding-left: 5px; "><b style="color: rgb(220, 220, 220);">Անձնական տվյալներ</b><br>Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ` որդի և դուստր:</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 5px; padding-right: 5px; padding-bottom: 5px; padding-left: 5px; "><b><font size="3" style="font-size: 12pt; color: rgb(255, 255, 255); "><a href="http://ru.hayazg.info/%D0%91%D0%BB%D0%B1%D1%83%D0%BB%D1%8F%D0%BD_%D0%9B%D0%B5%D0%B2%D0%BE%D0%BD_%D0%A0%D0%B0%D1%84%D0%B8%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87" target="_blank" title="БИОГРАФИЯ">БИОГРАФИЯ</a></font></b><span style="font-size: 14px; "><a href="http://ru.hayazg.info/%D0%91%D0%BB%D0%B1%D1%83%D0%BB%D1%8F%D0%BD_%D0%9B%D0%B5%D0%B2%D0%BE%D0%BD_%D0%A0%D0%B0%D1%84%D0%B8%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87">&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;<img src="http://levonblbulyan.ucoz.com/Russian-Federation.png" alt=""></a>&nbsp;</span></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 5px; padding-right: 5px; padding-bottom: 5px; padding-left: 5px; "><b><font size="3" style="font-size: 12pt; "><span style="color: rgb(255, 255, 255); "><a href="http://www.persons.am/en/info.php?id=1222" target="_blank" title="BIOGRAPHY">BIOGRAPHY</a></span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;</font></b><span style="font-size: 14px; ">&nbsp; &nbsp;&nbsp;<a href="http://www.persons.am/en/info.php?id=1222"><img src="http://levonblbulyan.ucoz.com/United-KingdomGreat-Britain.png" alt=""></a></span></p><div><br></div></div></span></div> https://levonblbulyan.do.am/news/bio/2011-10-03-3 Կենսագրական Charbaxci https://levonblbulyan.do.am/news/bio/2011-10-03-3 Mon, 03 Oct 2011 11:06:24 GMT <div><font size="3"><span style="font-size: small; color: rgb(135, 206, 250);">«</span><b style="font-size: 12pt; color: rgb(135, 206, 235);">Քեզ սերն է ծնել</b><span style="font-size: small; color: rgb(135, 206, 250);">»</span><b style="font-size: 12pt; color: rgb(135, 206, 235);">&nbsp;/բանաստեղծություններ/</b></font></div><div><font size="2">&nbsp; &nbsp; &nbsp;<span style="color: rgb(220, 220, 220);"> &nbsp;<i>Երևան.&nbsp;</i></span></font><i style="color: rgb(220, 220, 220);"><span style="font-size: small; ">«</span><span style="font-size: small; ">Սովետական գրող</span><span style="font-size: small; ">»</span><span style="font-size: small; ">, <b>1979թ</b>. – 40 էջ</span></i></div><div><font size="2"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font size="2"><a href="mailto:radiomeloman@rambler.ru"><img src="http://levonblbulyan.ucoz.com/grqerblbulyan/qez_sern_e_cnel_p.jpg" alt=""></a><br></font></div><div><font size="2"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="2">&nbsp; Ժողովածուն Լևոն Բլբուլյանի առաջին գիրքն է, ուր զետեղված են սիրային, խոհա-փիլիսոփայական &nbsp;ստեղծագործություններ: Բանաստեղծությունների ընդհանուր թեման իր սերնդակիցների խոհերն ու տրամադրություններն են:</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="2"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify; "><span style="font-size: small; color: rgb(135, 206, 250);">«</span><font size="3" style="font-size: 12pt; "><b style="color: rgb(135, 206, 250);">Համբույրի ծաղիկ</b></font><span style="font-size: small; color: rgb(135, 206, 250);">»</span><span style="font-size: 16px; "><b style="color: rgb(135, 206, 250);">&nbsp;/բանաստեղծություններ/</b></span></div><div style="text-align: justify; "><span style="font-size: 16px; "><b style="color: rgb(135, 206, 250);"><br></b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 16px; "><b style="color: rgb(135, 206, 250);"><img src="http://levonblbulyan.ucoz.com/grqerblbulyan/Levon_Blbulyan-Hambuyri_caxik.jpg" alt=""><br></b></span></div><div style="font-size: small; text-align: justify; "><br></div><div style="font-size: small; text-align: justify; "><i>&nbsp; &nbsp;<span style="color: rgb(220, 220, 220);"> &nbsp;Երևան, "Սովետական գրող», <span style="font-weight: bold;">1984թ</span>. 85 էջ</span></i></div><div style="font-size: small; text-align: justify; "><br></div><div style="text-align: justify; "><div style="text-align: justify; "><span style="color: rgb(135, 206, 250);"><span style="font-size: 12pt; font-weight: bold; ">«Գաղտնիքների խեցի</span><span style="font-size: small; font-weight: bold; ">» /բանաստեղծություններ/</span></span></div><div style="text-align: justify; "><span style="font-size: small; font-style: italic; ">&nbsp; &nbsp;<span style="color: rgb(220, 220, 220);"> Երևան,&nbsp;</span></span><span style="color: rgb(220, 220, 220);"><span style="font-size: small; font-style: italic; ">«</span><span style="font-size: small; font-style: italic; ">Խորհրդային գրող</span><span style="font-size: small; ">»</span><span style="font-size: small; font-style: italic; ">, <span style="font-weight: bold; font-style: italic; ">1989թ</span>., 156 էջ</span></span></div><div style="text-align: justify; "><span style="font-size: small; font-style: italic; "><br></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small; font-style: italic; "><img src="http://levonblbulyan.ucoz.com/grqerblbulyan/Xeci_p.jpg" alt=""><br></span></div><div style="text-align: justify; "><span style="font-size: small;"><br></span></div><div style="text-align: justify; "><span style="font-size: small;">&nbsp; Բանաստեղծությունների ժողովածուն վկայում է հեղինակի կայուն նախասիրությունների ու ստեղծագործական դավանանքի մասին: Շարունակելով նախորդ երկու գրքերին հատուկ թեմատիկ և ոճական յուրահատկությունը, բանաստեղծը ձգտում է պեղել մարդու էության &nbsp;անտեսանելի շերտերը, մեկնել ներաշխարհի սահմաններում կատարվող տեղաշարժերը: &nbsp;Գրքում գերիշխում են մարդ... <div><font size="3"><span style="font-size: small; color: rgb(135, 206, 250);">«</span><b style="font-size: 12pt; color: rgb(135, 206, 235);">Քեզ սերն է ծնել</b><span style="font-size: small; color: rgb(135, 206, 250);">»</span><b style="font-size: 12pt; color: rgb(135, 206, 235);">&nbsp;/բանաստեղծություններ/</b></font></div><div><font size="2">&nbsp; &nbsp; &nbsp;<span style="color: rgb(220, 220, 220);"> &nbsp;<i>Երևան.&nbsp;</i></span></font><i style="color: rgb(220, 220, 220);"><span style="font-size: small; ">«</span><span style="font-size: small; ">Սովետական գրող</span><span style="font-size: small; ">»</span><span style="font-size: small; ">, <b>1979թ</b>. – 40 էջ</span></i></div><div><font size="2"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font size="2"><a href="mailto:radiomeloman@rambler.ru"><img src="http://levonblbulyan.ucoz.com/grqerblbulyan/qez_sern_e_cnel_p.jpg" alt=""></a><br></font></div><div><font size="2"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="2">&nbsp; Ժողովածուն Լևոն Բլբուլյանի առաջին գիրքն է, ուր զետեղված են սիրային, խոհա-փիլիսոփայական &nbsp;ստեղծագործություններ: Բանաստեղծությունների ընդհանուր թեման իր սերնդակիցների խոհերն ու տրամադրություններն են:</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="2"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify; "><span style="font-size: small; color: rgb(135, 206, 250);">«</span><font size="3" style="font-size: 12pt; "><b style="color: rgb(135, 206, 250);">Համբույրի ծաղիկ</b></font><span style="font-size: small; color: rgb(135, 206, 250);">»</span><span style="font-size: 16px; "><b style="color: rgb(135, 206, 250);">&nbsp;/բանաստեղծություններ/</b></span></div><div style="text-align: justify; "><span style="font-size: 16px; "><b style="color: rgb(135, 206, 250);"><br></b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 16px; "><b style="color: rgb(135, 206, 250);"><img src="http://levonblbulyan.ucoz.com/grqerblbulyan/Levon_Blbulyan-Hambuyri_caxik.jpg" alt=""><br></b></span></div><div style="font-size: small; text-align: justify; "><br></div><div style="font-size: small; text-align: justify; "><i>&nbsp; &nbsp;<span style="color: rgb(220, 220, 220);"> &nbsp;Երևան, "Սովետական գրող», <span style="font-weight: bold;">1984թ</span>. 85 էջ</span></i></div><div style="font-size: small; text-align: justify; "><br></div><div style="text-align: justify; "><div style="text-align: justify; "><span style="color: rgb(135, 206, 250);"><span style="font-size: 12pt; font-weight: bold; ">«Գաղտնիքների խեցի</span><span style="font-size: small; font-weight: bold; ">» /բանաստեղծություններ/</span></span></div><div style="text-align: justify; "><span style="font-size: small; font-style: italic; ">&nbsp; &nbsp;<span style="color: rgb(220, 220, 220);"> Երևան,&nbsp;</span></span><span style="color: rgb(220, 220, 220);"><span style="font-size: small; font-style: italic; ">«</span><span style="font-size: small; font-style: italic; ">Խորհրդային գրող</span><span style="font-size: small; ">»</span><span style="font-size: small; font-style: italic; ">, <span style="font-weight: bold; font-style: italic; ">1989թ</span>., 156 էջ</span></span></div><div style="text-align: justify; "><span style="font-size: small; font-style: italic; "><br></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small; font-style: italic; "><img src="http://levonblbulyan.ucoz.com/grqerblbulyan/Xeci_p.jpg" alt=""><br></span></div><div style="text-align: justify; "><span style="font-size: small;"><br></span></div><div style="text-align: justify; "><span style="font-size: small;">&nbsp; Բանաստեղծությունների ժողովածուն վկայում է հեղինակի կայուն նախասիրությունների ու ստեղծագործական դավանանքի մասին: Շարունակելով նախորդ երկու գրքերին հատուկ թեմատիկ և ոճական յուրահատկությունը, բանաստեղծը ձգտում է պեղել մարդու էության &nbsp;անտեսանելի շերտերը, մեկնել ներաշխարհի սահմաններում կատարվող տեղաշարժերը: &nbsp;Գրքում գերիշխում են մարդուն, մարդկայինը բնութագրող տրամադրություններ ու ապրումներ, ամենատարբեր հոգեվիճակներից ծնված հույզեր ու խոհեր:</span></div><div style="font-size: small; text-align: justify; "><br></div><div style="text-align: justify; "><b><font size="3" style="font-size: 12pt; color: rgb(135, 206, 250);"><a href="mailto:radiomeloman@rambler.ru" target="_blank" title="ՊԱՏՎԻՐԵԼ ">«Բոյիդ մեռնեմ»</a></font></b><font size="2"><b style="font-size: 10pt; color: rgb(135, 206, 250);"><a href="mailto:radiomeloman@rambler.ru">&nbsp;</a>/զվարճապատումներ/ &nbsp;1992</b></font></div><div style="text-align: justify; "><font size="2"><b style="font-size: 10pt; color: rgb(135, 206, 250);"><br></b></font></div><div style="text-align: center;"><font size="2"><b style="font-size: 10pt; color: rgb(135, 206, 250);"><a href="mailto:radiomeloman@rambler.ru"><img src="http://levonblbulyan.ucoz.com/grqerblbulyan/1.jpg" alt=""></a><br></b></font></div><div style="font-size: small; text-align: justify; "><br></div><div style="text-align: justify; "><b><font size="3" style="font-size: 12pt; color: rgb(135, 206, 250);">«Դու ծնված ես սիրուց»&nbsp;/«Գոլոս»&nbsp;ռուսերեն/ 1992</font></b></div><div style="font-size: small; text-align: justify; "><br></div><div style="text-align: justify; "><div style="text-align: justify; "><span style="font-weight: bold; font-size: 12pt; color: rgb(135, 206, 250);">«Աներգ օրեր» /բանաստեղծություններ/</span></div><div style="text-align: justify; "><span style="font-size: small; font-style: italic; ">&nbsp; &nbsp; &nbsp;<span style="color: rgb(220, 220, 220);"> Երևան, «Նաիրի», 1994թ. – 112 էջ</span></span></div><div style="text-align: justify; "><span style="font-size: small; font-style: italic; "><br></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small; font-style: italic; "><img src="http://levonblbulyan.ucoz.com/grqerblbulyan/anerg_orer_p.jpg" alt=""><br></span></div><div style="text-align: justify; "><span style="font-size: small;"><br></span></div><div style="text-align: justify; "><span style="font-size: small;">&nbsp; Բանաստեղծն &nbsp;այս գրքում &nbsp;ևս հավատարիմ է մնացել իր նախասիրություններին. ինքնազննում, հոգեկան ներսուզումներ, խոհեր &nbsp;կյանքի, աշխարհի, կեցության բազմաթիվ հարցականների շուրջ:</span></div><div style="text-align: justify; "><span style="font-size: small;">&nbsp; Կտրուկ փոփոխություններով ու բուռն իրադարձություններով լի մեր ապրած տարիների իրադարձությունների յուրովի արձագանքը կա «Աներգ օրեր» բաժնում` տարբեր, երբեմն իրարամերժ, հակասական տրամադրություններով&nbsp;</span></div><div style="font-size: small; text-align: justify; "><br></div></div></div></div><div style="text-align: -webkit-auto;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(135, 206, 250); font-size: 10pt; "><a href="mailto:radiomeloman@rambler.ru" target="_blank" title="ՊԱՏՎԻՐԵԼ">«Բոյիդ մեռնեմ»-2</a> /զվարճապատումներ/ &nbsp;1995թ.</span></div><div style="text-align: -webkit-auto;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(135, 206, 250); font-size: 10pt; "><br></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(135, 206, 250); font-size: 10pt; "><img src="http://levonblbulyan.ucoz.com/grqerblbulyan/2.jpg" alt=""><br></span></div><div style="text-align: -webkit-auto;"><b><font size="3"><br style="font-size: 12pt; "></font></b></div><div style="text-align: -webkit-auto;"><div style="text-align: left;"><b style="color: rgb(135, 206, 250);"><font size="3"><a href="mailto:radiomeloman@rambler.ru" target="_blank" title="ՊԱՏՎԻՐԵԼ">«Այս ճանապարհին»</a> </font><font size="1" style="font-size: 8pt; ">/բանաստեղծություններ, թարգմանություններ, երգեր/</font></b></div><div style="text-align: justify;"><b><font size="1" style="font-size: 8pt; "><i><br></i></font></b></div><div><i><span style="font-size: small; ">&nbsp; &nbsp; <span style="color: rgb(220, 220, 220);">&nbsp;Երևան,&nbsp;</span></span><span style="color: rgb(220, 220, 220);"><span style="font-size: small; ">«</span><span style="font-size: small; ">Ապոլոն</span><span style="font-size: small; ">»</span></span></i><span style="font-size: small; font-style: italic; color: rgb(220, 220, 220);"><i>, <span style="font-weight: bold; ">1999թ</span>. – </i>336 էջ</span></div><div><span style="font-size: small; font-style: italic; "><br></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small; font-style: italic; "><img src="http://levonblbulyan.ucoz.com/grqerblbulyan/ays_chanaparhin_p.jpg" alt=""><br></span></div><div><span style="font-size: small;"><br></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">&nbsp; Ժողովածուն տպագրվել է հեղինակի 50-ամյակի առթիվ: Այն բանաստեղծի ստեղծագործությունների ընտրանին է, նրա անցած ուղու որոշակի ամփոփումը: Ներառում է բանաստեղծություններ, թարգմանություններ, երգեր:</span></div><div style="text-align: justify;"><font size="2"><br></font></div><div><div><font size="3" style="font-size: 12pt; color: rgb(135, 206, 250);"><a href="mailto:radiomeloman@rambler.ru" target="_blank" title="ՊԱՏՎԻՐԵԼ">«<b>Ժամանակ և դեմքեր»</b></a>&nbsp;<b>33 հարցազրույց</b></font></div><div><font size="2">&nbsp; <span style="color: rgb(220, 220, 220);">&nbsp;<i> &nbsp;Երևան,&nbsp;</i></span></font><i style="color: rgb(220, 220, 220);"><span style="font-size: small; ">«</span><span style="font-size: small; ">Զանգակ - 97</span><span style="font-size: small; ">»</span><span style="font-size: small; ">, <b>2001թ</b>. – 288 էջ.</span></i></div><div><font size="2"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font size="2"><img src="http://levonblbulyan.ucoz.com/grqerblbulyan/zhamanak_p.jpg" alt=""><br></font></div><div><font size="2"><br></font></div><div style="text-align: justify;"><font size="2">&nbsp;Գիրքը շուրջ մեկ տասնամյակ ընգրկող լրագրողական &nbsp;աշխատանքի արդյունք է, որը Հայաստանի և հայ ժողովրդի համար բարդ ու ճակատագրական &nbsp;մի շրջանի հետ է համընկնում:&nbsp;</font></div><div style="text-align: justify;"><font size="2">&nbsp; Հեղինակը զրույցի է հրավիրել հիմնականում այնպիսի մարդկանց, ովքեր ճանաչում ու հեղինակություն ունեն հասարակության լայն շրջանակներում: Նրանց խոհ ու մտորումները, կարծիքներն ու գնահատականները ներկա իրականության, մեր երկրի ու իրենց մասին, &nbsp;անպայման հետաքրքություն են ներկայացնում, իրար լրացնելով ու շարունակելով ` ստեղծում ժամանակի յուրահատուկ դիմանկարը:</font></div><div style="font-size: small; "><br></div></div><div><div><b><font size="3" style="font-size: 12pt; color: rgb(135, 206, 250);"><a href="mailto:radiomeloman@rambler.ru" target="_blank" title="ՊԱՏՎԻՐԵԼ">Գիրք սիրո </a>/սիրերգություն/</font></b></div><div><span style="font-size: small; ">&nbsp; &nbsp; &nbsp;<span style="color: rgb(220, 220, 220);">&nbsp;<i>Երևան, "Ամրոց գրուպ”, <b>2004թ.</b> – 223 էջ.</i></span></span></div></div><div><span style="font-size: small; "><i><br></i></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small; "><i><img src="http://levonblbulyan.ucoz.com/grqerblbulyan/girq_siro_p.jpg" alt=""><br></i></span></div><div><font size="2"><br></font></div><div style="text-align: left;"><font><b style="color: rgb(135, 206, 250); "><font size="3"><a href="mailto:radiomeloman@rambler.ru" target="_blank" title="ՊԱՏՎԻՐԵԼ">«Բոյիդ մեռնեմ»-3</a></font><font size="2" style="font-size: 10pt; "> /զվարճապատումներ/ &nbsp;2006թ</font></b></font></div><div style="text-align: left;"><font><b style="color: rgb(135, 206, 250); "><font size="2" style="font-size: 10pt; "><br></font></b></font></div><div style="text-align: center;"><font><b style="color: rgb(135, 206, 250); "><font size="2" style="font-size: 10pt; "><img src="http://levonblbulyan.ucoz.com/grqerblbulyan/3.jpg" alt=""><br></font></b></font></div><div><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small; "><br></span></div><div><span style="font-family: Sylfaen; font-size: 12pt; font-weight: bold; color: rgb(135, 206, 250);"><a href="mailto:radiomeloman@rambler.ru" target="_blank" title="ՊԱՏՎԻՐԵԼ">Քառյակներ</a></span></div><div><span style="font-family: Sylfaen; font-size: 12pt; font-weight: bold; color: rgb(135, 206, 250);"><br></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Sylfaen; font-size: 12pt; font-weight: bold; color: rgb(135, 206, 250);"><img src="http://levonblbulyan.ucoz.com/grqerblbulyan/Qaryakner_p.jpg" alt=""><br></span></div><div><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small; "><br></span></div><div><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small; font-style: italic; ">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;<span style="color: rgb(220, 220, 220);"> &nbsp; Երևան,&nbsp;</span></span><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small; font-style: italic; color: rgb(220, 220, 220);">Վան Արյան, <b>2008թ</b>. – 224 էջ.</span></div><div><span style="font-size: small; "><br></span></div><div><span style="color: rgb(135, 206, 250);"><span style="font-size: 12pt; "><a href="mailto:radiomeloman@rambler.ru" target="_blank" title="ՊԱՏՎԻՐԵԼ">«</a></span><b><font size="2" face="Sylfaen"><a href="mailto:radiomeloman@rambler.ru">Եղանակներ</a><span style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial; "><a href="mailto:radiomeloman@rambler.ru">»</a> /ընտրանի/</span></font><span style="font-size: small; ">&nbsp;</span></b></span></div><div><font size="2" face="Sylfaen">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <i>&nbsp;Երևան,&nbsp;</i></font><i><span style="font-size: small; ">«</span><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small; ">Գրական հայրենիք</span><span style="font-size: small; ">»</span><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small; ">&nbsp;ԲՓԸ, &nbsp;2010թ. &nbsp;– 464 էջ</span></i></div><div><i><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small; "><br></span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small; "><img src="http://levonblbulyan.ucoz.com/grqerblbulyan/Exanakner_shapik_p.jpg" alt=""><br></span></i></div><div><font size="2" face="Sylfaen"><p class="MsoNormal"></p><p class="MsoNormal"></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">&nbsp; Այն ամփոփում է բանաստեղծի տարբեր տարիների ստեղծագործություններ, վերջին շրջանի նոր գործեր: Առանձին բաժիններով ներկայացված են նաև Բլբուլյանի թարգմանություններից, հայ կոմպոզիտորների ստեղծած բազմաթիվ &nbsp;երգերից մի ընտրանի:</p><p></p><p></p></font><font size="2" face="Sylfaen"><p class="MsoNormal"></p><p class="MsoNormal"></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">&nbsp; Հեղինակի անցած ուղու, որոնումների ու ստեղծագործական նախասիրությունների մասին ընթերցողի պատկերացումները ամբողջացնում են &nbsp;բանաստեղծի` տարբեր առիթներով մամուլին &nbsp;տված հարցազրույցները , որ ի մի են բերված "Խոսք ու զրույց” բաժնում:</p><p></p><p></p></font><b><font size="3"><font face="Sylfaen" style="color: rgb(135, 206, 250); font-size: 12pt; "><a href="mailto:radiomeloman@rambler.ru" target="_blank" title="ՊԱՏՎԻՐԵԼ">Բոյիդ մեռնեմ</a></font></font></b><span style="color: rgb(135, 206, 250); font-family: Sylfaen; font-size: small; font-weight: bold; "><b>&nbsp;/զվարճապատումնե</b>ր/</span></div><div><span style="font-family: Sylfaen; "><font size="2" style="font-size: 10pt; ">&nbsp;<span style="color: rgb(220, 220, 220);"> &nbsp; &nbsp;<i> &nbsp; &nbsp; &nbsp;Երևան,&nbsp;Աստղիկ գրատուն, </i></span></font><i style="color: rgb(220, 220, 220);"><font size="2"><b>2011թ</b></font><font size="2">. – 308 էջ</font></i></span></div><div><font face="Sylfaen"><p class="MsoNormal"></p><p class="MsoNormal"></p><div><div style="text-align: center;font-size: small; "><img src="http://levonblbulyan.ucoz.com/grqerblbulyan/boyid_mernem_nor_p.jpg" alt=""><br></div><div style="font-size: small; "><br></div><div style="font-size: small; text-align: justify; ">&nbsp; Լևոն Բլբուլյանի զվարճապատումները, որոնք նրա հայրենակիցների` ուտող-խմող քյավառցիների մասին են, արդեն վաղուց լայն ժողովրդկանություն են վայելում և բանաստեղծին ճանաչում են բերել նաև որպես երգիծաբանի, "Ոզնի” երգիծաթերթի կրկնակի դափնեկիր դարձրել:</div><div style="font-size: small; text-align: justify; ">Մամուլում, տարբեր ժողովածուներում տպագրված&nbsp;արաղապատումները, որ ծաղրում են հարբեցողությունը, արժևորում հյուրասիրությունն ու մարդկային &nbsp;ջերմ փոխհարաբերությունները, ամբողջական հատորյակով, մի շարք նոր արաղապատումների հետ միասին բոլորովին վեչջերս տպագրվել են առաջին անգամ:&nbsp;</div></div><div style="font-size: small; "><br></div><p></p><p class="MsoNormal"><b><font size="3" style="font-size: 12pt; color: rgb(220, 220, 220);">ԹԱՐԳՄԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ</font></b></p></font><span style="font-size: small; "><span style="font-family: Sylfaen; font-weight: bold; color: rgb(135, 206, 250); font-size: 10pt; ">Մարինա Վլադի &nbsp;</span></span><span style="color: rgb(135, 206, 250); "><span style="font-size: 12pt; font-weight: bold; ">«<span style="font-family: Sylfaen; ">Վլադիմիր կամ ընդհատված թռիչք</span></span><b style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial; "><span style="font-size: small; ">»</span></b></span><span style="font-size: small; "><span style="font-family: Sylfaen;">&nbsp;</span></span></div><div><span style="font-size: small; "><span style="font-family: Sylfaen; font-style: italic; ">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;<span style="color: rgb(220, 220, 220);">&nbsp;</span></span></span><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small; font-style: italic; color: rgb(220, 220, 220);">Ռուս. Թարգմ. Լ.Բլբուլյանը .- Երևան: Լույս: 1993.- 224 էջ:</span></div><div><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small; font-style: italic; "><br></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small; font-style: italic; "><img src="http://levonblbulyan.ucoz.com/grqerblbulyan/vladi_p.jpg" alt=""><br></span></div><div><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small; "><br></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small; ">&nbsp; Կենդանի լեգենդ էր Վլադիմիր Վիսոցկին:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small; ">&nbsp; Մինչև վերջ շատերի համար այդպիսի մի լեգենդ մնաց նաև Վիսոցկու և ֆրանսիական հանրահայտ կինոդերասանուհի Մարինա Վլադիի սերը, շուրջ տասներկու տարվա նրանց համատեղ կյանքը:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small; ">&nbsp; Եվ ահա հռչակավոր &nbsp;դերասանուհու հիշողությունների այս գիրքը, որն առաջին անգամ է լույս տեսել հայերեն, չափազանց հուզիչ ու հետաքրքիր պատմությունն է &nbsp;նրանց համատեղ կյանքի` առաջին հանդիպումից սկսած մինչև Վիսոցկու ողբերգական մահը: &nbsp;Եվ սիրո, և մաքառումի պատմություն է սա, պատմություն այն մասին, թե ինչպես &nbsp;մեծ ու իսկական սերը, երկու տաղանդավոր մարդկանց հոգևոր բարձր բարեկամությունը Խորհրդային բռնապետության ճիրաններում անփոխարինելի &nbsp;նեցուկ են եղել հալածյալ երգչի համար:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small; ">&nbsp; Մեծ հետաքրքությամբ են ընթերցվում Ֆրանսիա, Իտալիա, ԱՄՆ կատարած նրանց համատեղ ուղևորությունների, արտասահմանյան խոշոր գործիչների` Պիտեր Բրուքի, Ռոբերտ Դե Նիրոյի, Լայզա Մինելիի, Իվ Մոնտանի և ուրիշների հետ ունեցած հանդիպումների, Վիսոցկու&nbsp;</span><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small; ">արտասահմանյան ելույթների մասին պատմող էջերը :</span></div><div><span style="font-family: Sylfaen; "><br></span></div><div><span style="font-family: Sylfaen; "><br></span></div><div><span style="font-family: Sylfaen; color: rgb(135, 206, 250);"><b><font size="3" style="font-size: 12pt; "><a href="mailto:radiomeloman@rambler.ru" target="_blank" title="ՊԱՏՎԻՐԵԼ">Վլադիմիր&nbsp;Վիսոցկի. "Ես, ինչ խոսք, ետ կգամ”</a></font></b></span></div><div><span style="font-family: Sylfaen; color: rgb(135, 206, 250);"><b><font size="2" style="font-size: 10pt; ">Բանաստեղծություններ, խոհեր, հուշեր բանաստեղծի մասին</font></b></span></div><p class="MsoNormal"><span style="font-family: Sylfaen; font-size: 10pt; font-style: italic; ">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <span style="color: rgb(220, 220, 220);">Երևան, "Ապոլոն” <b>1997թ</b>. – 286 էջ.</span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: Sylfaen; font-size: 10pt; font-style: italic; "><img src="http://levonblbulyan.ucoz.com/grqerblbulyan/visocki_p.jpg" alt=""><br></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Sylfaen; font-size: 10pt; ">&nbsp; Այս գրքի շնորհիվ<span>&nbsp;&nbsp;</span>Վլադիմիր Վիսոցկու երկրպագուները շատ ավելի մոտիկից ճանաչեցին անզուգական երգչին, հրաշալի դերասանին, զարմանալի արգասավոր երգահանին և հատկապես չափազանց ինքնօրինակ, անշփոթելի բանաստեղծին: Տարբեր առիթներով<span>&nbsp;&nbsp;</span>արտահայտած արտիստի մտքերը իր ու իր արվեստի մասին, առաջին անգամ տպագրվող նրա, այսպես կոչված, "գողական” կատակային երգերն ու խորը դրամատիզմով հագեցած բանաստեղծությունները, իրենց ընկերոջ մասին նրա մտերիմների հետաքրքիր ու սրտաշարժ հուշապատումները միմյանց լրացնելով ստեղծում են հարազատ ու սիրելի մարդու<span>&nbsp;&nbsp;</span>դիմանկար, ում հետ հեշտ է հոգսերի բեռը կրել ու դիմագրավել ցավին, ում ընկերակցությամբ հուսալի է գնալ մարտի:</span><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small; ">:</span></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Sylfaen; font-size: small;"><br></span></div><div><div><span style="color: rgb(135, 206, 250); font-size: 13px;"><br></span></div><font face="Sylfaen"><p></p></font></div></div> <!-- AddThis Button BEGIN --> <div class="addthis_toolbox addthis_default_style "> <a class="addthis_button_preferred_1"></a> <a class="addthis_button_preferred_2"></a> <a class="addthis_button_preferred_3"></a> <a class="addthis_button_preferred_4"></a> <a class="addthis_button_compact"></a> <a class="addthis_counter addthis_bubble_style"></a> </div> <script type="text/javascript" src="http://s7.addthis.com/js/250/addthis_widget.js#pubid=xa-4e7461a1398eac1b"></script> <!-- AddThis Button END --> <script type="text/javascript"> function preventSelection(element){ var preventSelection = false; function addHandler(element, event, handler){ if (element.attachEvent) element.attachEvent('on' + event, handler); else if (element.addEventListener) element.addEventListener(event, handler, false); } function removeSelection(){ if (window.getSelection) { window.getSelection().removeAllRanges(); } else if (document.selection && document.selection.clear) document.selection.clear(); } function killCtrlA(event){ var event = event || window.event; var sender = event.target || event.srcElement; if (sender.tagName.match(/INPUT|TEXTAREA/i)) return; var key = event.keyCode || event.which; if (event.ctrlKey && key == 'A'.charCodeAt(0)) // 'A'.charCodeAt(0) можно заменить на 65 { removeSelection(); if (event.preventDefault) event.preventDefault(); else event.returnValue = false; } } addHandler(element, 'mousemove', function(){ if(preventSelection) removeSelection(); }); addHandler(element, 'mousedown', function(event){ var event = event || window.event; var sender = event.target || event.srcElement; preventSelection = !sender.tagName.match(/INPUT|TEXTAREA/i); }); addHandler(element, 'mouseup', function(){ if (preventSelection) removeSelection(); preventSelection = false; }); addHandler(element, 'keydown', killCtrlA); addHandler(element, 'keyup', killCtrlA); } preventSelection(document); </script> https://levonblbulyan.do.am/news/qez_sern_e_39_c_39_nel_1979/2011-10-02-5 Լ.Բլբուլյանի գրքերը Charbaxci https://levonblbulyan.do.am/news/qez_sern_e_39_c_39_nel_1979/2011-10-02-5 Sun, 02 Oct 2011 17:37:56 GMT